Waarom januari wél jouw startmoment mag zijn
Januari heeft iets collectiefs. Je merkt het in gesprekken, in agenda’s die weer openklappen, in die lichte drang om dingen serieuzer te nemen. Voor de één voelt dat als onnodig. Voor de ander als brandstof.
En als jij bij die tweede groep hoort, zegt dat niet dat je “gevoelig bent voor hype”. Het zegt iets simpels: een marker helpt je kiezen. Een datum helpt je starten. Het maakt denken concreet.
Een startmoment is een tool
Er zijn periodes waarin je geen extra kader nodig hebt. En er zijn periodes waarin je het wél fijn vindt dat iets ergens begint. Dat zegt weinig over je karakter. Het zegt vooral iets over timing.
Zeker als je ondernemer bent. Dan heb je vaak je eigen ritme, je eigen deadlines, je eigen accountability, terwijl het leven ernaast ook gewoon doorloopt. Een collectief startmoment is dan niet iets om weg te relativeren. Het is handig en geeft richting.
Waarom januari praktisch werkt
Januari is overzichtelijker dan veel andere maanden. Het jaar is nog niet dichtgeslibd. Er is meer gesprek over doelen en routines. Je ziet overal voorbeelden van mensen die iets opnieuw oppakken, en dat maakt het makkelijker om zelf ook te bewegen.
Context doet veel. Soms meer dan motivatie.
Het punt waarop het vaak misgaat
Waar januari vaak misgaat, is niet bij het starten. Het gaat mis bij de schaal. Mensen maken er een project van: een complete reset, een perfect plan, een nieuwe identiteit.
Terwijl de meeste vooruitgang uit iets anders komt: één keuze die je herhaalt tot het vanzelfsprekend wordt. Eén gewoonte die je leven ondersteunt. Iets dat je hoofd minder vol maakt, omdat het leven al vol genoeg is.
Januari hoeft dus geen maand te zijn waarin je alles omgooit. Het kan ook de maand zijn waarin je één ding kiest dat werkend wordt.
Reflectie: wat wil jij weer serieus nemen?
Wat ligt al een tijd op tafel, maar blijft liggen?
Welke gewoonte zou mijn dagen makkelijker maken, juist omdat het leven al vol is?
Waar heb ik structuur nodig, en waar juist minder?
