January 1st is just another day (and that’s okay)
Er hangt altijd iets in de lucht op 1 januari. Alsof de wereld collectief een diepe adem haalt en zich klaarmaakt voor een frisse start. Een nieuw jaar voelt als een marker: hier begint iets nieuws.
Maar niet iedereen voelt de behoefte om nu alles anders te doen.
Voor de één is 1 januari hét moment om plannen te maken en doelen te stellen. Voor de ander voelt het vooral als… een nieuwe dag. Geen lijstjes, geen grote voornemens, geen drang om zichzelf opnieuw uit te vinden.
Misschien is januari geen uitnodiging om te veranderen, maar een moment dat laat zien waar je al staat.
Good is also good enough.
Januari heeft de neiging om alles onder een vergrootglas te leggen.
Waar sta je. Wat ga je veranderen. Wat moet scherper, beter, anders.
Maar misschien voelt jouw leven op dit moment gewoon ok, goed.
Niet perfect. Niet af. Maar wel stabiel. Werkend. Dragend.
Dat is geen gebrek aan ambitie.
Dat is contentment.
Contentment wordt vaak verward met stilstand, terwijl het juist iets anders is: een vorm van innerlijke bevestiging. Het besef dat wat er nu is, niet verkeerd is. Dat je niet eerst ontevreden hoeft te zijn om vooruit te mogen.
Je hoeft jezelf niet te motiveren met een nieuw jaar om waardevol te zijn.
Je hoeft geen reset om bestaansrecht te hebben.
En je hoeft geen ‘new year, new me’ om serieus genomen te worden; ook niet door jezelf.
My current good is good enough.
Dat betekent niet dat er nooit iets mag veranderen.
Het betekent dat verandering geen voorwaarde is om ok te zijn.
Voor sommige mensen werkt een symbolisch startmoment als externe trigger. Het helpt om focus aan te brengen, discipline te voelen, om beweging te creëren. Voor anderen is dat kader overbodig - soms zelfs storend en onrustig, omdat ze zichzelf al serieus nemen zonder dat moment.
Als jij geen lijstjes voelt; geen haast; geen innerlijke druk om het anders te doen dan gisteren: dan is er niets mis met je energie. Dan ben je simpelweg op een plek die voor jou klopt.
Reflectie: erkennen wat er al is
In plaats van te vragen wat je nodig hebt om te beginnen, kun je ook even stilstaan bij wat er al klopt.
Vragen om bij stil te staan:
Waar in mijn leven is genoeg eigenlijk al genoeg?
Wat zou er gebeuren als ik mezelf vandaag niet probeer te verbeteren?
Welke druk voel ik - en van wie is die eigenlijk?
Wat verandert er als ik januari zie als een spiegel, niet als een opdracht?
Je hoeft hier niets mee te doen. Zien is genoeg.
